Algemeen

Bijzonder eerste jaar voor Uitvaartonderneming Hulskotte

VASSE - “We leven in bizarre tijden” is een veelgehoorde uitspraak sinds het uitbreken van de globale coronapandemie. Voor weinig mensen zal het echter zo’n bewogen en bizar jaar zijn geweest als voor Marcel Hulskotte. Midden in de coronapandemie begon hij met Hulskotte Uitvaartzorg zijn eigen uitvaartonderneming.

Van kerkvrijwilliger tot uitvaartleider

Het is een bijzondere stap die Marcel Hulskotte heeft gezet. Echter was het niet het coronavirus wat ten grondslag lag aan deze beslissing. Met een agrarische achtergrond is Hulskotte vele jaren zelfstandig ondernemer geweest. Daarnaast was hij al meer dan vijftien jaar werkzaam als vrijwilliger in de kerk van Vasse. “Ik heb altijd al een passie gehad voor ‘de dood’. Als vrijwilliger in de kerk van Vasse heb ik de laatste vijftien jaar veel voldoening gekregen als voorganger/spreker bij afscheidsbijeenkomsten en alle voorbereidingen die daarbij horen. Vijf jaar geleden ben ik begonnen met rouwvervoer en daarnaast ook het verzorgen van overledenen. Hier heb ik veel inspiratie en ervaring opgedaan. Ik miste alleen nog de opleiding, met bijbehorende ervaring en kennis, om uitvaartleider te worden. Dus in 2019 ben ik weer terug naar de schoolbanken gegaan. Naast een opleiding tot uitvaartleider heb ik een opleiding verzorging gevolgd waarbij je leert om een overleden lichaam te verzorgen en zo lang mogelijk te kunnen opbaren. Begin 2020 had ik alles afgerond en de benodigde certificaten behaald. Ik kreeg er zoveel ‘schik’ aan en het ging zo voor de wind dat ik in augustus 2020 definitief heb besloten om voor mezelf te beginnen. Allerzielen is een bijzondere dag waarbij iedereen denkt aan overleden familie. Die dag, op 2 november 2020, is Uitvaartonderneming Hulskotte van start gegaan”, aldus Hulskotte. 

‘Voor de leeuwen gegooid’

Inmiddels bestaat Uitvaartonderneming Hulskotte een jaar. Hulskotte verteld mensen graag het verhaal over wat er is gebeurd in een jaar in de uitvaartwereld: “Het was een weloverwogen beslissing geweest om mij volledig in te zetten als uitvaartleider om mensen bij te staan in tijden van overlijden en afscheid. Mensen in de uitvaartwereld vertelden mij dat vier of vijf uitvaarten in het eerste jaar normaal is en dat je het met vijf of zes uitvaarten goed doet. Inmiddels zijn we een jaar verder en heb ik al meer dan veertig(!) uitvaarten mogen verzorgen. Het is ook een extreem getal door de coronatijd. Na te zijn begonnen in november werd ik al direct gebeld door een uitvaartleidster om een uitvaart over te nemen.

Ook samenwerken met collega’s in de uitvaartverzorging is erg belangrijk, om met pieken en dalen samen te werken en elkaar te ondersteunen.

Uiteindelijk had ik in de maand december al drie uitvaarten, deze waren allemaal van mensen met corona. Daar schrok ik wel van, ik werd meteen ‘voor de leeuwen’ gegooid. Het bleef daarna druk. Het dodental lag het afgelopen jaar aanmerkelijk hoger dan normaal. Ongeveer tien procent van de uitvaarten zijn van coronapatiënten geweest.”

Er zijn voor de mensen

“Ik vond het verschrikkelijk moeilijk om er mee om te gaan. Niet online gewerkt, sommige ondernemingen gingen van afstand thuis werken. Ik niet omdat je er voor de mensen moet zijn. Overlijden is rouw, er is veel ellende en mensen weten niet meer wie ze zijn. Er moeten dan wel dingen geregeld worden, dat kan niet online. Je moet mensen rustig alles kunnen vertellen. Ze moeten kunnen ‘horen, zien, voelen en ruiken’. Dan kun je verder komen en keuzes maken. Mensen zitten zo diep in verdriet dat ze niet in staat zijn om keuzes te maken, daarom willen we er zijn om ze te ondersteunen en te helpen om goede keuzes te maken”, aldus de uitvaartondernemer.

‘Corona uitvaarten’ vergen creativiteit

Hulskotte verteld gepassioneerd verder over zijn ervaringen in het vak: “Wij staan altijd klaar om er voor de mensen te zijn. Ook al is het ’s nachts, binnen een uur zijn wij altijd bij de mensen. In coronatijden is altijd alles geregeld volgens de hygiënevoorschriften, zo komen wij in speciale beschermende kledij in stijl. Het wordt gewaardeerd, wanneer we enkele weken na de uitvaart bij mensen langs komen horen we vaak dat het zo fijn was dat we er waren. De uitvaarten behandelen wij met een persoonlijke aanpak, wij het niet belangrijk, het is de mens die belangrijk is en waar het om gaat. Het laatste jaar hebben we daarin heel creatief moeten zijn. Bijvoorbeeld bij een overledene op een agrarisch bedrijf was geen kerkelijke uitvaart mogelijk. Uiteindelijk werd de uitvaart een ‘drive-trough’ over het erf, langs de stal. De overledene was opgebaard in de stal, de familie stond daar bij. Over het erf was een route door strobalen uitgezet waarbij alles was afgezet met fakkels en vuurpotten. Vanuit de auto konden mensen de familie condoleren. Het is mooi om met ‘eigen mensen’ afscheid te nemen van een dierbare. Als alles weer ‘normaal’ wordt komen we ook weer in een heel ander segment terecht. De grote uitvaarten waar we met z’n allen naar de kerk gaan en daarna broodjes eten worden steeds minder. Er zijn andere vormen van afscheid nemen die net zo warm zijn, al hoop ik niet dat de kerk ons ontvalt.”


Uw reactie