Algemeen

Diamanten echtpaar Brouwer houdt elkaar nog altijd in evenwicht

FLERINGEN - Het lijkt of Geziena (91) en Gerard (93) Brouwer op elkaar pad móesten komen. Ze kenden elkaar van sportclubs, toneel en van school. En toen de jonge Geziena een foto van haar toekomstige echtgenoot in de vensterbank bij zijn grootouders zag staan, wist ze het zeker: dat is ‘m. Cupido schoot uiteindelijk zijn pijlen af en afgelopen dinsdag was het echtpaar maar liefst 65 jaar getrouwd.

Ondanks dat beide echtelieden geboren zijn in de provincie Groningen, zijn ze inmiddels verknocht geraakt aan Twente. Thuis, op landgoed Herinckhave vierden zij met hun kinderen, klein- en achterkleinkinderen hun diamanten huwelijksfeest.

Mensen nemen zoals ze zijn

Geziena Kooistra werd geboren in Oldekerk, een dorpje in Groningen, in een gezin met twee broers. Na de lagere school ging ze naar de mulo in Groningen. “Naar school ben ik niet veel geweest”, laat ze weten. “Ik volgde liever cursussen over alles wat mij aansprak. Op school kwam ik vaak te laat of ik ging helemaal niet. Destijds ging ik met de bus naar school maar kwam onderweg zoveel dingen tegen die ik interessanter vond. Zoals een veekeuring of een paardenkeuring. Regelmatig trok ik voor een kwartje de hele stad door.” Uiteindelijk wilde ze lerares coupeuse te worden. Maar haar sterke eigen mening kostte haar weleens punten. “Kregen we de vraag tijdens een examen hoe je een plat kraagje maakt”, zegt Geziena nog altijd verbaasd.  “Dat vond ik een belachelijke vraag voor een examen, zo makkelijk. Dit zei ik ook hardop maar ik kon gelijk een halve punt inleveren.” Een uitgesproken eigen mening is volgens Gerard  tekenend voor zijn echtgenote. “Dat vind ik heel mooi aan haar. Geziena zegt wat ze denkt maar heeft nooit een vooroordeel en behandelt iedereen hetzelfde.” “Je moet andere mensen nemen zoals ze zijn”, bevestigt de bruid. “Ik vind dat heel belangrijk.”

Liefde van een foto

Gerard Brouwer groeide op in het Groningse Kerkdijk met twee zussen en een broer. Als zoon van een boer hielp hij vaak mee in het bedrijf. Daarnaast hield hij van sporten en deed onder meer aan tennis en handbal. Via de sport en ook van toneel kende hij Geziena enigszins. Zij wist echter precies wie Gerard was. Zijn foto stond namelijk in de vensterbank bij zijn grootouders. Het huis waar Geziena dagelijks langs liep als ze naar school ging. “Onderweg spraken we over jongens”, herinnert ze zich. “Een vriendin merkte op dat ik nog geen vriendje had. We kwamen langs het huis met de foto, ik wees ernaar en zei: ‘dat is ‘m’. En hij is het ook geworden.” De twee kregen na een tijdje verkering en trouwden acht jaar later.  Via een kennis kon Gerard beginnen als boer op landgoed Herinckhave. “Ondertussen werkte ik bij een boer in Friesland”, zegt Gerard. “Die boerderij stond op zandgrond, het bedrijf van mijn vader op kleigrond. Ik was astmatisch en merkte dat ik me op zandgrond veel beter voelde. Zandgrond was er ook in Fleringen dus trokken we naar Twente.” 

Van Groningen naar Fleringen

Op landgoed Herinckhave begonnen Gerard en Geziena een eigen boerderij, in eerste instantie voor een periode van tien jaar. Het stel kreeg twee kinderen, een zoon en een dochter. “Die wilden later niet meer weg”, vervolgt Gerard. “Ondertussen gingen we heel goed om met de familie Von Bönninghausen. Toen er brand uitbrak op het kasteel, stonden we uiteraard voor hen klaar. De dankbaarheid van de familie resulteerde in de toezegging om te mogen blijven wonen op het landgoed. Mijn zoon Menno nam later de boerderij over. Inmiddels is het vee verkocht en heeft hij een rijwielhandel in Duitsland.” Gerard vermaakte zich nog jaren in de moestuin op het landgoed. Daar pootte hij gewassen die hij ook aan de kant van de weg stalde zodat mensen die erlangs liepen ze gratis mee konden nemen. Met de moestuin is Gerard dit jaar gestopt. “De groenten maakte- en vroor ik altijd nog zelf in”, vertelt Geziena. “Vanwege mijn reuma ging dat niet meer.” 

Elkaar de waarheid zeggen

In 65 huwelijksjaren heeft het echtpaar veel meegemaakt. Mooie en verdrietige gebeurtenissen. Vooral het overlijden van hun schoonzoon was voor het hele gezin een zwarte pagina in het geschiedenisboek. “Dan leef en lijd je als ouders mee”, omschrijft Geziena treffend. De vele gezamenlijke reizen en uiteraard de komst van de kinderen, zeven kleinkinderen en vijf achterkleinkinderen waren daarentegen de meest vreugdevolle tijden. Evenals het bijzondere huwelijksjubileum. “Dat we nu ons diamanten huwelijk mogen vieren, is iets om heel dankbaar voor te zijn”, klinkt het nadrukkelijk. “We wonen nog zelfstandig. Ondanks dat mijn gezondheid achteruit gaat , redden we ons goed. We houden elkaar nog altijd in evenwicht.” 65 Jaar getrouwd zijn is lang niet iedereen gegeven. Wat is volgens Geziena en Gerard het geheime recept voor een lang en gelukkig leven samen?

Gezien peinst en antwoordt: “Ik zou het niet weten. In elk geval je meningen delen. Wij kunnen overal over praten en elkaar altijd de waarheid zeggen.” “Dat wil niet zeggen dat we het altijd eens zijn hoor”, vult Gerard aan. “Dat is ook beter van niet. We passen heel goed bij elkaar.”