Algemeen

Excursie Canisius naar Bouwmensen Twente brengt Milan op een idee

TUBBERGEN - Natuurlijk had Anne Kremer uit de tweede klas van het Canisius in Tubbergen nog nooit een deur of kozijn gesteld. Ze had ook geen idee hoe ze dat zou moeten aanpakken. Toch lukte haar dat dinsdag 4 februari binnen een kwartiertje, nadat ze een VR-bril op haar neus had gezet in de grote hal van het opleidingsbedrijf Bouwmensen Twente in Almelo. ‘Het was nog leuk ook!’

In week 6 draaide het voor de leerlingen uit het tweede leerjaar van het Canisius allemaal om de aanstaande profielkeuze en beroepenoriëntatie. Alle gewone lessen waren geschrapt, de leerlingen keken in bedrijven, er kwamen allerlei mensen naar school om over hun beroepen te vertellen en er was een ouderavond.

Eén van de excursies vervoerde zo’n 65 leerlingen in bussen naar Bouwmensen Twente in Almelo, het opleidingsbedrijf van Tubbergse bouwondernemingen. Daar mochten ze allemaal meedoen aan vier verschillende ‘workshops’: metselen, tegelzetten, timmeren en ramen en deuren stellen met de VR-bril. Dat laatste vonden Anne en haar vriendin Romee een ontdekking. Met de VR-bril op de neus stonden ze op een bouwplaats en lichtte het ene na het andere balkje op, zodat ze precies wisten wat ze moesten pakken, wanneer en waar het naar toegebracht moest worden. ‘Leuk!’, vonden ze toen ze al aan een timmeropdracht waren begonnen.

Een eind verderop instrueerde oud docent Alfons Koopman een hele rij jongens en meisjes hoe ze cement moesten maken en een muurtje bouwen. Britt Vrerink en Anouk Nijkamp deden hun best en wisten zowaar de zware stenen fatsoenlijk te stapelen. Als alternatief voor gewone lessen, vonden ze het bezoek aan Bouwmensen Twente prima, al zit het er niet in dat ze in de toekomst bouwvakker worden. ‘Nee, wij worden pedagogisch medewerker in de kinderdagopvang’, verklaarden ze resoluut.

Milan Huisman daarentegen bleek zomaar een talent te hebben voor tegelzetten. Zonder dat instructeur Gerrit Brokelman de kans had gehad om hem uit te leggen hoe het in zijn werk gaat, smeerde hij rap een muur in en plakte er tegels aan in een niet eens zo makkelijk patroon. Dat z’n gezicht onder de specie zat, deerde ‘m niets. ‘Hartstikke mooi is dit. Lekker plakken!’ Iets voor de toekomst dan? Tegelzetten? ‘Ja hoor, het is zeker wat voor mij!’