Algemeen

Van de Mariakapel in de Lutte te voet naar de Mariabasiliek in Kevelaer

HARBRINKHOEK – Dinsdag 20 augustus vertrok Riekie Engelbertink samen met vijf anderen vanuit de Lutte, waar de reizigers voor vertrek werden gezegend door de pastoor, te voet naar het Duitse bedevaartsoord Kevelaer. Terwijl de 72-jarige Harbrinkhoekse over vier dagen verspreid de ruim 130 kilometer lange wandeltocht aflegde, reed haar man Gerrit Engelbertink in de auto als begeleider mee naar de eindbestemming. Behalve dat hij de bagage van de wandelaars mee bracht stond hij ook iedere tien kilometer klaar met proviand. En dat was soms best doorrijden. “De groep wandelde door natuurgebieden en bossen, daar kon ik met de auto niet langs. Zo werd het al met al best een lange rit”, aldus de 75-jarige Gerrit. In Kevelaer aangekomen werd op vrijdag 23 en zaterdag 24 augustus deelgenomen aan 149ste bedevaart van de Oost Twentse Processie. 

Ondanks de lange reis kwam het echtpaar niet vermoeid terug. “Tuurlijk is het fijn om na een lange wandeltocht van vier dagen en alle indrukken voldaan weer naar huis te gaan”, aldus Riekie. Ze vertelt over de opgedane indrukken: “We hebben ruim 130 kilometer gelopen, ook nog wat extra kilometers in een verkeerde richting. In die dagen raak je natuurlijk met elkaar in gesprek. Ik heb een paar hele mooie gesprekken gehad die mij altijd bij zullen blijven.”

De vriendelijke vreemdeling

Een van de indrukwekkendste herinneringen van de reis deed ze nog op in Nederland, bij een landkruis bij Vragender. “Daar hebben we een betekenisvol gedicht in een wandelschoen achtergelaten samen met een kaars uit Kevelaer. Die zouden de fietsers die achter ons aan kwamen dan meenemen naar de eindbestemming. Helaas zijn de kaars en het gedicht weggehaald, zonde. Het was zo’n mooi gedicht.” Een ander hoogtepunt van de reis was toen het gezelschap door een man werd gevraagd of ze echt naar Kevelear liepen, en dat zo’n uitdaging best beloond mocht worden met een kop koffie en wat lekkers. Hij nodigde het gezelschap thuis uit en wees ze de weg naar het overnachtingsadres in de Heurne.

Wandeluitdaging

Kevelaer is het eindpunt van de Maria-bedevaart die veel Nederlandse gelovigen afleggen, toch was het geloof niet de voornaamste reden voor het echtpaar Engelbertink om naar Duitsland af te reizen. “Voor mij was het een mooie wandeluitdaging”, licht Riekie toe. “We hebben de vierdaagse al vaker gelopen, ook afgelopen jaar. Ik wandel graag, bijna elke dag wel. Zo zijn we ook bij ‘Op weg naar Kevelaer’ gekomen, ik ben gevraagd bij de Weerselose wandelclub.” Al die wandelervaring heeft de lopers ook geholpen vertelt Gerrit: “Bij de Nijmeegse Vierdaagse deelden ze blaadjes van een plant uit, bijvoet, onkruid dat bijna overal langs de weg staat. Dat werd vroeger al door de Romeinen gebruikt als ze ver moesten lopen. Eén blaadje in je schoen en het helpt tegen zere voeten.” Riekie vult haar man aan: “Volgens een medewandelaar hielp het, maar zelf heb ik het nooit geprobeerd.”

 

Al een nieuwe toezegging

Hoewel Gerrit en Riekie deze tocht al bij de oudste hoorden, was dit zeker niet hun laatste uitdaging. “Wat hierna komt weet ik ook nog niet, volgend jaar sowieso weer eerst de vierdaagse. En ik heb ook al toezeggingen gedaan wat betreft de wandeltocht naar Kevelaer van volgend jaar, maar dat zien we dan wel weer”, besluit Riekie. Op de foto de groep wandelaars met van links naar rechts: Herman Borgerink, Jan Derkman, Willy Brandsma, Riekie Engelbertink, Gerard Sander, Gerrit Engelbertink en Annie Oude Hengel.