Natuur & Milieu

Nostalgisch schoapscheer’n en die ondeugende koppies van de lammetjes

MANDER - De Schaapskudde Twente heeft afgelopen zondag, achter de woning van de watermolen Frans aan de Oosteriksweg in Mander op traditionele manier, passend bij de historie van een kudde schapen met de handschaar van de wol ontdaan. Het kleinschalig evenement was alweer voor de 22e keer. 

De schaapskudde, bestaande uit vrouwelijke Drentse heideschapen en de lammetjes, werden zondagmorgen door herderin Mieke Boode met haar honden uit een weide opgehaald en naar de boomgaard achter de woning van de watermolen Frans gebracht. Daar werden de volwassen dieren van hun wintervacht ontdaan door drie traditionele handscheerders. Schapen scheren is nog steeds een nostalgische bezigheid waar de mensen graag op af komen. Altijd een publiekstrekker, zeker onder de ideale weersomstandigheden van deze dag. Een paar uur eerder liepen de schapen nog in de wei, met een dikke jas aan. Nu, even na de middag, lopen de eerste schapen van de kudde al zonder jas. Mieke en de schaapscheerders beantwoorden de vragen die gesteld werden in alle rust. De bezoeker kon bij een aantal spinsters, zien hoe van schapenwol een draad gemaakt wordt. LAMMETJES ,,Moet je die ondeugende koppies eens zien. En kijk die kleine pootjes dan. Geweldig, hè.” Zo genieten een man en een vrouw wat staat te kijken naar de lammetjes. Ze is helemaal in de wolken bij het zien van de lammetjes. ,,De lente is nu écht bezig”, zegt de man blij. Sommige lammetjes die in een aparte omheining stonden waren fleslammeren. Oh wat leuk, de flesselammeren de fles geven, dat is iets voor mijn dochter die dol is op dieren. Met een stralende lach op haar gezichtje en helemaal niet bang aaide ze een lammetje. Het vertrouwen tussen het lammetje en de kleine meid was er, en het lammetje kreeg gras wat ze geplukt had, want de fles geven zat er nog niet in omdat de lammetjes net wat hadden gehad. Trots knuffelde het meisje het lammetje nadat ze het gras had gegeven. Lachend hoor je iemand zeggen, ik weet nu al welk slaapliedje moeders aan haar dochter gaat zingen vanavond. Het al bekende traditioneel Nederlands kinderliedje: Slaap, kindje, slaap daar buiten loopt een schaap. Een schaap met witte voetjes dat drinkt zijn melk zo zoetjes. Slaap, kindje, slaap daar buiten loopt een schaap. Oudere kinderen zingen soms een parodie op het slaapliedje, waar we het maar niet verder over hebben, maar wel leuk en grappig is. Op het terrein stonden verder nog gezellige kraampjes van Twentse ambachten en interessante standhouders. Een oude trekker viel ook wel in de smaak bij de kinderen, even achter het stuur kruipen en trots rond kijken. Ook twee ezels kregen de nodige aandacht door een aai, of de ouders beurden hun kind op zodat ze een knuffel konden geven aan de ezel. Alles met elkaar was het een zeer geslaagde dag, de bezoekers van jong tot oud vonden het geweldig om te ze zien dat herderin Mieke Boode en de schaapscheerders waar het om ging, liefde voor hun vak hebben.

Foto’s: Clemens Brughuis