Sport & Vrije tijd

Mooie routes, gezelligheid en liefde voor de paardensport tekenen 11e Tubbergse Men- en Ruiterdagen

REUTUM - Voor zowel de ruiters en menners als de organisatie was de 11e editie van de Tubbergse Men- en Ruiterdagen, dit jaar van dinsdag 10 tot en met donderdag 12 augustus een evenement om naar uit te kijken. Te paard of met aanspanningen vertrokken dagelijks zo’n 50 deelnemers aan nieuwe routes van 30 kilometer. Velen zagen deze dagen als een reünie van gelijkgestemden. 

Niet alleen paardenliefhebbers van buiten de streek, maar ook uit Twente kwamen langs plekken waar ze nooit eerder waren geweest. “Iedereen heeft volgens mij genoten. Ik heb geen wanklank gehoord”,  aldus een tevreden organisatielid Gerrit Hams.

Veel bekende gezichten

Afgezien van een enkele regenbui, zijn de weersomstandigheden de hippische stoet gunstig gezind. Tijdens de middagpauze bij Rustpunt de Weust in Reutum staan paarden en deelnemers woensdagmiddag ontspannen bij elkaar in de wei. Er wordt wat gedronken, gekletst en vooral genoten. “Vandaag rijden we zo’n beetje een thuiswedstrijd”,  merkt deelnemer Jan Maathuis op. “We komen uit Weerselo en kennen het gebied waar we vandaag rijden goed. De paarden ook. Bij elke bocht willen ze een andere kant op, naar huis”,  zegt hij lachend. Desondanks hebben Jan, zijn vrouw Ria, dochter Ellen en schoonzoon Mark het prima naar de zin. “We doen al zeker tien jaar mee. Het blijft genieten. Alleen het samen rijden is al leuk. We zien veel bekende gezichten. Sommigen treffen we ieder jaar weer. Het is een soort reünie.” Als het tijd is om de tocht te vervolgen pakt Ria de teugels vast. Ze zit naast haar dochter op de bok. “Ach”, grapt Jan, “ik ken mijn plek.”

Met drie aanspanningen vanuit Kaatsheuvel

De Men- en Ruiterdagen is na elf jaar een begrip onder liefhebbers van de paardensport. Vanuit heel Nederland verschijnen deelnemers dagelijks aan de start bij de stallen van BWG Stables. Willem in ’t Groen en Gerard van Vessen uit Kaatsheuvel slaan, als het even kan, geen jaar over. “We rijden zo’n drie keer per week”, vertelt Willem in ’t Groen. “En dan meestal in de Loonse en Drunense Duinen. Daar heb je voornamelijk zand en bospaden. Door de ruilverkaveling is het natuurgebied er meer opgeruimd. Er zijn brede sloten gegraven en grote hoeken gemaakt. Ook mooi, maar een groot verschil met de regio Twente waar alles nog intact is.” Gerard van Vessen knikt beamend. “Het is ook goed dat de organisatie van de Tubbergse Men- en Ruiterdagen jaarlijks probeert om differentiatie aan te brengen”,  vindt hij. “Mede daarom doen we ieder jaar mee. Dit jaar zelfs met een groep van drie aanspanningen uit Kaatsheuvel.” 

‘Als in het wilde westen’

Waar de meeste deelnemers drie dagen te paard of met een aanspanning meerijden, wisselt Lisette van Lieshout uit Haarle de twee mogelijkheden af. “Vandaag doe ik als ruiter mee met dit paard, Emma en dinsdag en donderdag met een aanspanning”,  laat ze weten. “Deze dagen vind ik helemaal geweldig. Als ze me zeggen: je hebt een reis naar Spanje gewonnen, daar mag je naartoe, of een dag meerijden met de Men- en Ruiterdagen dan kies ik absoluut voor de laatste optie”, klinkt het enthousiast. “Het is net als in het wilde westen. Je rijdt met een groep ruiters en wagens van de ene plaats naar de andere. En overal zijn paarden, zelfs de hond is mee. Iets mooiers kan ik me echt niet voorstellen. Wat dat betreft ben ik volgens mij in de verkeerde tijd geboren.”

Deze woensdag combineert ze het nuttige met het aangename. Lisette legt uit: “Ik ben vrijwilligster voor een aantal kilometers van ruiterpaden in Twente. Een van mijn taken is het controleren van de bewegwijzeringsbordjes. Toevallig rijden we vandaal grotendeels ‘mijn route’. Kan ik gelijk de bordjes controleren.” 

Op het juiste moment versoepeld

Gerrit Hams en de overige organisatieleden blikken met een goed gevoel terug op de 11e editie. Het was de eerste jaargang die het vernieuwde bestuur samen opzette. “De Men- en Ruiterdagen verliepen vlekkeloos”, concludeert Gerrit. “Voor de deelnemers en voor de paarden. Bij een van de stempelposten onderweg was een dierenarts aanwezig. Die keek de paarden gelijk even na. Zo werd de hartslag bijvoorbeeld gecontroleerd. We zijn blij dat we het evenement door konden laten gaan. De versoepelingen van de coronamaatregelen kwamen op het juiste moment.”

 

Foto’s: Ben Haarhuis