VKC’03 schittert op Internationaal Waterpolotoernooi Moby-Dick 2026

Na een wat matige editie in 2025 waren er dit jaar de nodige verbeterpunten doorgevoerd zoals nieuwe spelers Juan R en Auke K. Verder liep alles op rolletjes en tussendoor werd ook nog even de ‘Messias’ gepromoot.

De aankomst werd afgesloten met een geweldige feestavond. De nieuwe band Green Monkeys zette de tent volledig op zijn kop en liet muzikaal vuurwerk zien. En in de pauze de huis-dj Nieck die alle feestgangers op de grond kreeg. Een beter begin van het weekend was nauwelijks denkbaar.

Zaterdagochtend: 08.00 uur… echt waar!
In de ruim veertig jaar dat de Vlaskikkers/VKC’03 deelnemen aan dit toernooi was er nog nooit zo vroeg een wedstrijd gespeeld. Om klokslag 08.00 uur sprongen de mannen het water in. Gelukkig bleken ze niet alleen wakker, maar ook meteen messcherp en de Engelse tegenstanders Spalding Waterpolo had geen schijn van kans.

Zelfs clublegendes Dennis Z. en Syb B. en Floris N. waren bij deze unieke beleving van het toernooi van de partij en lieten zien dat klasse nooit verdwijnt. De meegereisde dames hadden zelf geen team ingeschreven, maar waren zo gewild dat ze moeiteloos bij andere teams konden invallen en de nieuweling Nikkie K. voelde zich als een vis daar in het water en een mooi bewijs van de sportieve sfeer op het toernooi.

Ook buiten het bad liet VKC’03 zich gelden. De vereniging was namelijk met maar liefst vier scheidsrechters afgereisd naar de Zandpol. Dat mag gerust een prestatie op zich genoemd worden.

Hoogtepunt van de dag…
Na alle inspanningen volgde misschien wel het meest legendarische onderdeel van het weekend: douchen met ruim 100 toernooigangers, inclusief een vleugje eucalyptus. Een ervaring die je niet snel vergeet…

‘s Avonds was het de beurt aan de inmiddels bekende band Woodpecker. Voor een bomvolle feesttent met zo’n 1.500 stuiterende bezoekers zorgden zij opnieuw voor een onvergetelijke show. Het absolute hoogtepunt? De gitarist besloot doodleuk de tent in te klimmen en tussen het publiek zijn solo af te maken. De tent ontplofte bijna van enthousiasme. De ondenkbare moshpit in het midden van de tent, die allen maar voor dolle dwazen was bestemd, mocht natuurlijk niet ontbreken,

Daarna… werd het natuurlijk vroeg stil. Tenminste, dat was het plan. Iedereen weet immers dat voldoende nachtrust de prestaties ten goede komt. In werkelijkheid bleek dat toch iets anders te liggen.

Zondag: kampioenenmentaliteit
Met de eerste wedstrijd pas om 11.30 uur leek uitslapen een goed idee. Dat pakte in eerste instantie bijna verkeerd uit, maar de mannen van VKC’03 trokken de wedstrijd op tijd naar zich toe.

Met nog één duel te gaan lonkte een ongeslagen toernooi. De laatste wedstrijd werd nog even ouderwets spannend, maar uiteindelijk moesten de tegenstanders erkennen dat VKC’03 deze keer simpelweg een maatje te groot was.

Resultaat: poulewinnaar!
De beloning? Een prachtige waterpolobal, eeuwige roem en natuurlijk een flinke dosis status binnen het toernooi.

Na de prijsuitreiking werd gezamenlijk het toernooidorp opgeruimd en keerde iedereen huiswaarts. Moe, een beetje schor, hier en daar wat spierpijn, maar vooral met een rugzak vol prachtige herinneringen.

Nog heel even nagenieten… en dan begint het aftellen alweer.