TUBBERGEN - Afgelopen woensdag stonden de brandweerlieden en oud-leden van brandweer Tubbergen stil bij een bijzonder moment. Henry Eppink vierde namelijk zijn 45-jarig brandweerjubileum, wat een bijzondere mijlpaal is. Henry en zijn familie werden opgehaald met de brandweerwagens om het feestelijk moment in de kazerne aan de Reutumerweg te vieren.
Stephan Wevers, de commandant van Brandweer Twente, sprak Henry via een ingesproken videoboodschap toe. Burgemeester Anko Postma van Tubbergen sprak Henry ook toe en spelde hem de medaille voor 45 jaar dienst op. Jan Olde Hampsink van de oud-leden van brandweer Tubbergen liet het verleden over Henry op een mooie manier vertellen.
De woorden van de burgemeester Anko Postma: “We eren uw 45 jaar lange inzet voor de brandweer. Dat is niet zomaar iets. Dat vraagt doorzettingsvermogen, vakmanschap en grote betrokkenheid. 45 jaar in dienst bij de brandweer komt zelden voor. Het is dan ook een prestatie waar u trots op mag zijn. En dat verdient meer dan alleen een felicitatie, dat verdient oprechte waardering. 45 jaar geleden begon u bij de brandweer (destijds brandweer gemeente Tubbergen). Sindsdien bent u uitgegroeid tot een vertrouwd gezicht binnen het korps. Iemand op wie men kan bouwen. Een bevelvoerder van niveau, met kennis en kunde, en met een rustige, heldere manier van communiceren. Juist op de momenten dat het erop aankomt. U volgde vele opleidingen: van manschap tot brandweerchauffeur, van instructeur tot oefenleider en van bevelvoerder tot officier van dienst. Hoewel u de stap naar Officier van Dienst niet heeft voortgezet vanwege de combinatie met uw eigen bedrijf, zegt dat niets over uw inzet of ambitie, integendeel. U heeft zich op talloze andere manieren ingezet voor de brandweer en het korps. Uw betrokkenheid ging verder dan alleen de uitruk. U speelde een belangrijke rol bij de komst van de nieuwe kazerne in Tubbergen. Als lid van de bouwcommissie heeft u zichtbaar bijgedragen aan een kazerne die er nog steeds mag zijn. Zeker ook op installatiegebied. Dat is iets om trots op te zijn. Maar misschien nog wel het meest waardevolle is wie u bent als collega. Iemand van de ‘oude garde’, met een schat aan ervaring, die jonge leden meteen een welkom gevoel geeft. Iemand die interesse toont in het wel en wee van anderen, en klaarstaat om te helpen waar nodig. Dat zijn eigenschappen die een korps sterk maken. Achter deze indrukwekkende loopbaan staat een sterk thuisfront. Brandweerman zijn doe je namelijk niet alleen. Dat vraagt ook veel van de mensen thuis. Uw partner, uw kinderen en inmiddels ook uw kleinkinderen staan daarbij altijd achter u. Zij moesten u vaak missen wanneer u werd opgeroepen. Dat is niet vanzelfsprekend. Daar wil ik hen vandaag nadrukkelijk voor bedanken. Naast uw inzet voor de brandweer maakt u ook tijd vrij voor andere hobby’s. U houdt van fietsen, sporten en op vakantie gaan. Dat is belangrijk. Zeker na zoveel jaren van inzet en verantwoordelijkheid. Henry Eppink, 45 jaar brandweer betekent 45 jaar klaarstaan voor anderen. 45 jaar verantwoordelijkheid nemen. 45 jaar bijdragen aan de veiligheid van onze samenleving. Het korps hoopt nog lang gebruik te mogen maken van uw kwaliteiten als repressief ondersteuner, instructeur, oefenleider en leerwerkplekbegeleider. Want mensen zoals u zijn onmisbaar. Namens de gemeente Tubbergen, en namens iedereen hier aanwezig in de kantine van de brandweerkazerne, wil ik u daarvoor hartelijk danken. U heeft een indrukwekkend spoor van inzet en betrokkenheid achtergelaten. En daar mogen we met recht trots op zijn. We hopen dat u geniet van dit eerbetoon, omringd door mensen die uw inzet en persoonlijkheid waarderen.”
Eens brandweer, altijd brandweer
Aan het eind van de toespraken nam Henry zelf even het woord. Hij bedankte iedereen die aanwezig wars en de mooie woorden van de sprekers voor deze bijzondere avond. “Wat heb ik met Brandweer Tubbergen veel in deze 45 jaar meegemaakt. Van grote branden, zware ongelukken, veel leed, maar zeker ook ontzettend veel plezier in de kazerne, tijdens feestjes en uitjes. De vrijwillige brandweer heeft bij mij altijd hoog in het vaandel gestaan. Het is niet zomaar een club, het is een groep mensen met passie, verantwoordelijkheid en vooral een enorme saamhorigheid. Een prachtige club mensen, waar ik met heel veel plezier, nog steeds, onderdeel van ben. En natuurlijk het thuisfront, zonder steun van hun, lukt het niet om het vol te houden bij de brandweer. Dat is niet vanzelfsprekend, en daar ben ik jullie Sylvia, Nadie en Gijs, Wouter en Anke, ontzettend dankbaar voor. Voorop stond echter altijd het belang van de mens en dier en vooral de aandacht voor ons als vrijwilliger. Wat blijft, zijn de herinneringen. De inzetten die je bijblijven. De kameraadschap. Het op elkaar kunnen vertrouwen, wat er ook gebeurt. Ik kijk daar met trots op terug, onthoud: eens brandweer, altijd brandweer.”
